الگوي معماري اين نرمافزار پنج لايه است: در اين معماري هر لايه براي خود داراي تفکيک منطقي است و هر لايه وظيفهاي يگانه را به عهده دارد. تفکيک لايهها تا اين سطح موجب افزايش سطح امنيت برنامه و سهولت در مديريت نرمافزار ميشود؛
لايه کاربر: لايه کاربر در اين نرمافزار وظيفه برقراري ارتباط کاربر و دستگاهها را برعهده دارد. فنآوري به کار رفته در اين نرمافزار اين لايه را به صورتهاي گوناگوني چون برنامههاي کاربردي و مرورگرهاي وب پشتيباني ميکند. در بخشهايي از برنامه از مرورگر و در قسمتهايي که داراي واسط کاربر پيچيده و امنيت بالاترند از برنامه کاربردي استفاده ميشود.
لايه نمايش: لايه نمايش در اين نرمافزار از يک سو با لايه کاربر و از سوي ديگر با لايه منطق در ارتباط است. اين لايه، ميانجي بين لايه منطق کار و لايه کاربر (Client) است. اين لايه نقش تبديل خروجي برنامه را به صورت قابل مشاهده براي کاربر، بر عهده دارد. در اين لايه با توجه به نوع کاربر، خروجيهاي مختلفي توليد ميشود تا براي کاربر مفيد باشد.
لايه منطق: اين لايه در اين نرمافزار هسته اصلي منطق کار را تشکيل ميدهد. در اين لايه مولفههايي را قرار دادهايم که در آنها منطق کار بدون توجه به نوع کاربر وجود دارد. Application Server بسياري از خدمات مورد نياز اين مولفهها (مانند تراکنشها، کنترل لايههاي دسترسي و غيره) را ارائه ميکند.
لايه يکپارچهسازي: اين لايه در اين نرمافزار وظيفه ارتباط لايه منطق با لايه منابع و دادهها را بر عهده دارد. برنامه در اين لايه به منابع مورد نياز خود به صورت مستقل از منبع دسترسي دارد.
لايه منابع و دادهها: اين لايه در اين نرمافزار از پايگاه دادهها و ديگر خدماتدهندههاي موجود در شبکه داخلي يا منابع خارج از شبکه داخلي تشکيل شده است. شکل زير نشاندهنده الگوي کلي لايههاي نرمافزار و ارتباط آنها با يکديگر است.
الگوي کلي لايه هاي نرم افزار به همراه نمودار گردش کار اصلي ارتباط بين لايه ها
مولفههاي اصلي نرمافزار در برقراري ارتباط از طريق Web