سازماندهي اطلاعات از ارکان اساسي محيط علمي به شمار ميآيد چرا که بدون وجود نظم و ترتيب، دستيابي به منابع اطلاعاتي با هزينه زماني و اقتصادي گزافي صورت ميگيرد. در طول تاريخ کتابداري محيطها و دورههاي متفاوتي را شاهد بودهايم که در هر يک براي دستيابي به اطلاعات، سازماندهي اطلاعات وجود داشته است و پيوسته سير تکاملي خود را ادامه ميدهد. نظم نوشتهها از دير زمان مورد توجه بوده است و از نخستين ايام به دو صورت انجام ميگرفته يكي بر اساس اندازه و شكل ظاهري منابع و ديگري بر پايه متن و محتواي آنها كه آن را سازمان دانش ميگويند. ورود اطلاعات يكي از فرايندهاي سازماندهي منابع كتابخانه است كه در آن جوهره محتوايي منابع به صورتي كه براي استفاده كننده دسترسپذير باشد استخراج و ارائه ميشود. در ورود اطلاعات نوشتهها را طوري سازمان ميدهند كه يك متخصص به آساني ميتواند مدارك مورد علاقه خود را مشخص كند. هدف از ورود اطلاعات و ذخيرهسازي بازيابي نمودن ركوردها يا مدارك به آساني و جستجوي رضايتبخش اطلاعات و مدارك ميباشد. از اين رو ورود اطلاعات يكي از مهمترين بخشهاي كار ايجاد پايگاه اطلاعاتي و به عبارتي، دشوارترين مرحله به شمار ميآيد. از ويژگيهاي بخش ورود اطلاعات ميتوان به موارد ذيل اشاره کرد: - سهولت ترميم و تصحيح دادهها؛
- وحدت و يکپارچگي ذخيره دادهها؛
- دستيابي سريع، دقيق و جامع به اطلاعات؛
- جلوگيري ازورود اطلاعات تکراري و متناقص؛
- انعطافپذيري در ساختار؛
- امکان عرضه اطلاعات به اشکال متنوع و مورد نظر کاربران؛
- بهبود امنيت دادهها؛
 | 
ذخيرهسازي اطلاعات 
