معماري سرويس‌گرا براي پورتال‌هاي استفاده کنندهء پرتلت‌ها معماري سرويس‌گرا براي پورتال‌هاي استفاده کنندهء پرتلت‌ها

 

پورتال‌ها و پرتلت‌ها تکنولوژي‌هايي هستند که جديداً ايجاد شده‌اند و شهرت زيادي کسب کرده‌اند. پورتال‌ها در ميان برنامه‌نويسان مورد توجه بسيار قرار گرفته‌اند و اين امر به دليل راحتي توسعه، کارکرد قوي، سفارشي‌سازي واسط آن و معماري آنها که مولفه‌هاي جديد به راحتي به آن متصل مي‌شوند مي‌باشد. امروزه تعداد زيادي چهارچوب پورتال و استاندارد پورتال در دسترس است و تعداد آنها رو به افزايش مي‌باشد. ارزشيابي اين چهارچوب‌هاي پورتال در يک روش کارا اهميت پيدا کرده است اين ارزشيابي براساس کارکرد مرکزي[1]  بدين معني که آنها با استاندارد JSR 168 تائيد شود و ويژگي‌هاي دلخواه موجود که در دسترس برنامه نويسان است.
پورتال يک کاربرد مبتني بر وب است که به عنوان يک دروازه بين کاربران و رنج مختلفي از سرويس‌هاي سطح بالا عمل مي‌کند و ويژگي‌هايي مثل شخصي‌سازي، اتصال يک مرحله اي [2] يکپارچه‌سازي و سفارشي‌سازي را فراهم مي کند.
نسل دوم پورتال‌ها عموما از پرتلت‌هاي متفاوتي تشکيل شده‌اند و آنها در خواست‌هاي مشتريان را که به سرويس‌ها داده مي‌شود پردازش کرده و محتواي پويا براي پاسخ توليد مي‌کنند. پرتلت‌ها در يک پورتال به عنوان مولفه‌هاي واسط کاربري جامع [3] قابل اتصال به سرويس‌ها استفاده مي‌شوند. پرتلت‌ها مي‌توانند در زبان‌هاي مختلفي توسعه پيدا کنند اما در اينجا تنها پرتلت‌هايي که از تکنولوژي جاوا استفاده مي‌کنند مد نظر قرار گرفته‌اند.


[1] Core functionality
[2] Single sign on (SSO)
[3] Self-contained
  بازگشت  

 

فهرست مندرجات فهرست مندرجات