عاملهاي نرمافزاري که بلاکهاي سازنده معماريهاي سرويسگرا هستند، برون بينياز يا جامع ميباشند. بدين معني که آنها نبايد دست کاري شوند اما آنها معمولا لايه نمايش ندارند. يک چهارچوب ميتواند امکان نمايش را براي عاملهاي نرمافزاري فراهم کند. چهارچوب همچنين مسئول تامين منابع و محيط مورد نياز براي عملکرد مناسب مولفههايي که به پورتال متصل شدهاند ميباشد. اين چهارچوب يک لايه اضافه در معماري است که يک رابط استاندارد براي منطق تجاري فراهم ميکند و مستقل از زبان برنامهنويسي و پهنه است. در مرکز آن يک [1] API جهاني که بر روي معماري برنامه کاربردي ساخته شده است قرار دارد. در حالي که معماريهاي توسعه کاربرد سنتي سه لايه دارند: پايگاه داده، منطق برنامه کاربردي و واسط. چهارچوب پورتال لايه چهارم نمايش را نيز داراست که بين منطق برنامه کاربردي و کاربر قرار ميگيرد. پورتال فقط منطق برنامه کاربردي را نمايش نميدهد و ميتواند براي هماهنگ کردن سرويسهايي با اتصالات آزادانه که در قالب يک سرويس ارائه شود مورد استفاده قرار گيرد. کارکردهاي مرکز در يک چهار چوب پورتال آن را به نهايت با معماري سرويسگرا سازگار مي کند.
[1] Application programming interface | 
چهار چوب پورتال 
